Siódma rocznica…

dnia

oż matko z córką, tyle lat?

Wpisów coraz mniej coraz krótsze one, czytaczy jak na lekarwstwo. Czy jest sens prowadzić bloga dalej? Mimo wszystko jest. Zauważayłam, że jest dla mnie swoistym wentylem bezpieczeństwa. Kiedy narasta w środku krzyk albo poczucie krzywdy, kiedy czuję, że powiedzieć muszę a nie ma wokół nikogo, kto chciałby słuchać wtedy on przy mnie jest. WordPress, cierpliwy, nieswarliwy, bierze wszystko na klatę. A dzięki niemu gdzieś w przestrzeni jesteście Wy. Za co bardzo Wam dziękuję.

 

I obiecne zdjęcia…

5 komentarzy Dodaj własny

  1. Iwona pisze:

    Czytamy, czytamy, tylko jakoś z komentarzami się nie wyrywamy. 😉

    Polubione przez 1 osoba

  2. silnaemocja pisze:

    Piękna rocznica :)🎂
    Przesyłam z tej okazji serdeczne pozdrowienia jako jedna z czytaczek 🙂

    Polubienie

    1. eulalia87 pisze:

      dziękuję 🙂

      Polubione przez 1 osoba

  3. Hebius pisze:

    Trzeba się oswajać z myślą, że pisze się tylko dla siebie i w tym dopatrywać sensu blogowania 😀

    Polubienie

    1. eulalia87 pisze:

      😉

      Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.